Wellness to koncepcja dbania o dobre samopoczucie, oparta na świadomym utrzymywaniu równowagi między kondycją fizyczną, psychiczną i sposobem życia. W odróżnieniu od leczenia, które reaguje na chorobę, wellness odnosi się do profilaktyki i regeneracji, czyli działań podejmowanych wtedy, gdy człowiek jest zdrowy.Samo słowo powstało z połączenia angielskich wyrazów oznaczających dobre samopoczucie oraz sprawność. W nowoczesnym rozumieniu wprowadził je amerykański lekarz i statystyk Halbert L. Dunn, który w 1959 roku opisał wellness jako zintegrowany sposób funkcjonowania nastawiony na maksymalne wykorzystanie potencjału człowieka w środowisku, w którym żyje.W hotelarstwie pojęcie ma węższe, praktyczne znaczenie: określa się nim część obiektu przeznaczoną do relaksu i regeneracji, obejmującą zwykle basen, sauny oraz zabiegi na ciało. Stąd nazwy typu strefa wellness, obiekt wellness czy pobyt wellness, które odnoszą się do konkretnej oferty, a nie do filozofii życia.
Jaka jest różnica między wellness a spa?
Główna różnica dotyczy punktu ciężkości: wellness obejmuje szeroko rozumianą regenerację i profilaktykę, natomiast spa koncentruje się na zabiegach z wykorzystaniem wody i kosmetyków.Skrót spa wywodzi się od nazwy belgijskiego miasta Spa, znanego od stuleci ze źródeł mineralnych, choć w branży popularna jest też ludowa etymologia odwołująca się do łacińskiego wyrażenia oznaczającego zdrowie przez wodę. Historycznie chodziło więc o kąpiele lecznicze, a współcześnie o zabiegi pielęgnacyjne: masaże, peelingi, rytuały na ciało i twarz.W praktyce hotelowej oba pojęcia często występują razem, a podział wygląda mniej więcej tak:
wellness - strefa ogólnodostępna dla gości, z basenem, saunami, jacuzzi, tężnią czy siłownią, z której korzysta się samodzielnie,
spa - gabinety zabiegowe, w których zabiegi wykonuje personel, zwykle po wcześniejszej rezerwacji i za dodatkową opłatą.
Osobną kategorią jest medical spa, czyli ośrodki łączące zabiegi relaksacyjne z procedurami medycznymi wykonywanymi pod nadzorem lekarza. Nie należy ich mylić z uzdrowiskami, które działają na podstawie odrębnych przepisów i wykorzystują naturalne surowce lecznicze.
Co obejmuje strefa wellness w hotelu?
Zakres strefy wellness różni się między obiektami, ale zwykle składa się z kilku powtarzalnych elementów.
basen - kryty, o głębokości i temperaturze dostosowanej do wypoczynku, a nie do pływania sportowego,
sauny - najczęściej sucha fińska oraz łaźnia parowa, w większych obiektach także biosauna albo sauna na podczerwień,
jacuzzi lub wanna z hydromasażem - kąpiel w ciepłej wodzie z masażem wodnym,
ceber lub prysznic wrażeń - urządzenia do schładzania ciała po saunowaniu,
tężnia solankowa - konstrukcja, w której solanka spływa po gałęziach tarniny, tworząc wokół wilgotne, nasycone solą powietrze,
strefa wypoczynku - leżanki i miejsce na odpoczynek między kolejnymi seansami,
gabinety zabiegowe - masaże i zabiegi pielęgnacyjne wykonywane przez personel,
siłownia lub sala do ćwiczeń - jako uzupełnienie oferty regeneracyjnej.
Warto sprawdzić przed przyjazdem dwie kwestie, które w każdym obiekcie rozstrzygane są inaczej: czy wstęp do strefy wliczony jest w cenę pobytu, oraz jakie obowiązują ograniczenia wiekowe. W wielu hotelach sauny, tężnie i urządzenia schładzające przeznaczone są wyłącznie dla osób dorosłych, podczas gdy z basenu mogą korzystać także dzieci pod opieką rodziców.
Jakie są rodzaje saun?
Sauny różnią się przede wszystkim temperaturą i wilgotnością powietrza, a od tego zależy sposób i długość korzystania z nich.
sauna fińska - najpopularniejsza, sucha, o temperaturze zwykle od 80 do 100 stopni Celsjusza przy wilgotności rzędu kilkunastu procent,
łaźnia parowa - temperatura około 40-50 stopni przy wilgotności zbliżonej do stu procent, łagodniejsza dla dróg oddechowych,
biosauna, nazywana też sanarium - wariant pośredni, około 50-60 stopni przy średniej wilgotności, dobrze znoszony przez osoby, dla których sauna fińska jest zbyt intensywna,
sauna na podczerwień - promienniki ogrzewają bezpośrednio ciało, a temperatura powietrza pozostaje stosunkowo niska,
sauna solna - wnętrze wyłożone solą, łącząca umiarkowaną temperaturę z wilgotnym, nasyconym solą powietrzem,
sauna ziołowa - z dodatkiem naparów lub olejków eterycznych rozpylanych w powietrzu.
W większych strefach saunowych spotyka się także seanse prowadzone przez saunamistrza, czyli tak zwane ceremonie z rozprowadzaniem gorącego powietrza ręcznikiem, połączone z aromaterapią.
Jak korzystać ze strefy wellness?
Korzystanie ze strefy wellness opiera się na kilku prostych zasadach, które porządkują pobyt i podnoszą komfort wszystkich gości.
prysznic przed wejściem - zarówno do basenu, jak i do sauny, ze względów higienicznych,
ręcznik w saunie - ciało nie powinno stykać się bezpośrednio z drewnem ławy,
umiarkowany czas seansu - zwykle od kilku do kilkunastu minut, zależnie od rodzaju sauny i własnego samopoczucia,
schładzanie po seansie - chłodny prysznic, ceber lub basen, zawsze zaczynając od kończyn, a nie od tułowia,
odpoczynek między seansami - co najmniej tyle, ile trwał sam seans,
nawodnienie - woda przed i po korzystaniu ze strefy, natomiast alkohol i saunowanie się wykluczają,
odstęp od posiłku - do sauny nie wchodzi się bezpośrednio po obfitym jedzeniu ani na czczo,
cisza - strefa wellness służy odpoczynkowi, dlatego w wielu obiektach obowiązuje ograniczenie rozmów i zakaz korzystania z telefonów.
Regulaminy różnią się między obiektami, zwłaszcza w kwestii stroju kąpielowego w saunie oraz dolnej granicy wieku, dlatego warto zapoznać się z zasadami obowiązującymi w konkretnym miejscu. Osoby z chorobami przewlekłymi, kobiety w ciąży oraz osoby przyjmujące leki wpływające na krążenie powinny skonsultować korzystanie z sauny z lekarzem.
Jaka jest historia wellness?
Historia wellness sięga starożytnych tradycji kąpielowych, ale samo pojęcie w dzisiejszym znaczeniu ma zaledwie kilkadziesiąt lat.Kultura wspólnych kąpieli i regeneracji rozwijała się niezależnie w wielu miejscach: w rzymskich termach, tureckich łaźniach, japońskich onsenach oraz fińskich saunach, obecnych w tamtejszym życiu codziennym od stuleci. W Europie kolejny etap przyniosły uzdrowiska: od średniowiecznych źródeł mineralnych po dziewiętnastowieczne kurorty, w których kuracja wodna łączyła się z życiem towarzyskim.Nowoczesne pojęcie wellness narodziło się w Stanach Zjednoczonych. Halbert L. Dunn przedstawił koncepcję wysokiego poziomu dobrostanu w artykule z 1959 roku, a następnie w książce wydanej w 1961 roku. Jego idee początkowo nie wzbudziły szerokiego zainteresowania, ale w latach siedemdziesiątych podjęła je grupa autorów, między innymi John Travis i Don Ardell, którzy stworzyli pierwsze ośrodki wellness i modele oceny stylu życia. Od lat osiemdziesiątych temat zaczął być traktowany poważnie także przez środowiska medyczne i korporacyjne, co dało początek programom wellness dla pracowników.Do hotelarstwa wellness wszedł na dobre w latach dziewięćdziesiątych, najpierw w krajach alpejskich i skandynawskich, a następnie w całej Europie. W Polsce strefy wellness stały się standardem w obiektach wypoczynkowych po 2000 roku i dziś należą do najczęściej sprawdzanych elementów oferty, zwłaszcza przy rezerwacjach poza sezonem letnim, gdy pogoda nie gwarantuje wypoczynku na zewnątrz.
HOTEL DLA DZIECI
Szukasz hotelu, w którym możesz spędzić czas ze swoimi dziećmi?
