Kelner to pracownik obsługujący gości w restauracji, kawiarni, barze lub hotelu: przyjmuje zamówienia, podaje potrawy i napoje oraz rozlicza rachunek. Kobieta wykonująca ten zawód to kelnerka.
Kelner pośredniczy między gościem a kuchnią i barem. Przekazuje zamówienie w takiej postaci, by kucharz wiedział dokładnie, co i w jakiej kolejności przygotować, a następnie donosi dania we właściwym momencie i temperaturze. Gość ocenia lokal w dużej mierze przez pryzmat tego kontaktu, bo kuchni zazwyczaj nie widzi.
Nazwa zawodu pochodzi z języka niemieckiego. Niemieckie „Kellner” wywodzi się od słowa oznaczającego piwnicę i pierwotnie określało osobę zarządzającą piwnicą z zapasami i winem. W dawnej polszczyźnie kelnera nazywano także z francuska garsonem, co słownik PWN odnotowuje dziś jako wyraz przestarzały.
Jakie są obowiązki kelnera?
Obowiązki kelnera obejmują przygotowanie sali, obsługę gości od powitania do pożegnania oraz prace porządkowe po zamknięciu.
-
przygotowanie sali - ustawienie stolików, nakrycie ich obrusami, zastawą, sztućcami i szkłem, uzupełnienie przypraw i serwetek,
-
powitanie gości i wskazanie stolika, podanie karty,
-
doradzanie w wyborze - objaśnianie składu potraw, sposobu przyrządzenia i wielkości porcji, polecanie napojów,
-
przyjęcie zamówienia i przekazanie go do kuchni oraz baru,
-
podawanie potraw i napojów we właściwej kolejności, wszystkim osobom przy stoliku w tym samym czasie,
-
dbanie o stolik w trakcie posiłku - zbieranie pustych naczyń, wymiana sztućców, dolewanie napojów,
-
przyjmowanie uwag i reklamacji oraz przekazywanie ich kierownikowi,
-
przygotowanie rachunku i przyjęcie płatności,
-
uporządkowanie stolika i nakrycie go dla kolejnych gości.
Do obowiązków należy też znajomość alergenów w potrawach, ponieważ to do kelnera goście kierują pytania o skład dań. Kelner odpowiada również za zgodność rachunku z zamówieniem i za gotówkę przyjętą w czasie zmiany.
Jakie są metody obsługi kelnerskiej?
Metody obsługi kelnerskiej różnią się tym, gdzie potrawa jest porcjowana i kto nakłada ją na talerz gościa.
-
obsługa talerzowa - potrawy są porcjowane i układane na talerzach w kuchni, a kelner donosi je do stolika; to metoda stosowana w większości restauracji,
-
obsługa półmiskowa - dania wynosi się na półmiskach, z których kelner nakłada porcje gościom przy stole albo z których goście częstują się sami; spotykana na przyjęciach,
-
obsługa z wózka lub stolika pomocniczego - kelner kończy przygotowanie dania na oczach gości, na przykład filetuje rybę, kroi mięso lub miesza sałatkę,
-
obsługa bufetowa - goście nakładają potrawy sami, a kelnerzy uzupełniają bufet, podają napoje i zbierają naczynia.
Wspólne dla wszystkich metod są zasady techniczne, których uczy się w szkole zawodowej: sposób noszenia kilku talerzy jednocześnie, posługiwanie się tacą, strona, z której podaje się i zabiera naczynia, kolejność obsługiwania osób przy stole. Zasady te mają praktyczne uzasadnienie, ponieważ ograniczają ryzyko potrącenia gościa i pozwalają obsługiwać stolik bez przerywania rozmowy.
Kto oprócz kelnera pracuje na sali restauracyjnej?
Na sali restauracyjnej pracuje zespół, w którym kelner jest stanowiskiem podstawowym, ale nie jedynym.
-
kierownik sali - odpowiada za rezerwacje, rozmieszczenie gości, grafik zespołu i rozwiązywanie sytuacji spornych,
-
starszy kelner - nadzoruje wyznaczoną część sali i wspiera mniej doświadczonych pracowników,
-
kelner - obsługuje przydzielone stoliki,
-
pomocnik kelnera - donosi potrawy z kuchni, zbiera naczynia i przygotowuje stoliki,
-
sommelier - doradza w doborze win i odpowiada za ich przechowywanie oraz podawanie,
-
barman i barista - przygotowują napoje, które kelner zanosi do stolika.
W małych lokalach jedna osoba łączy kilka z tych ról, a właściciel często sam pełni obowiązki kierownika sali. Rozbudowany podział stanowisk spotyka się w restauracjach o wysokim standardzie oraz w hotelach, gdzie zespół obsługuje równocześnie śniadania, restaurację, bar i przyjęcia.
Jak wygląda praca kelnera w hotelu?
Praca kelnera w hotelu różni się od pracy w samodzielnej restauracji większą różnorodnością zadań i rytmem wyznaczonym przez plan dnia gości.
Dzień zaczyna się od śniadań, podawanych zwykle w formie bufetu. Kelnerzy uzupełniają wtedy potrawy, podają kawę i herbatę oraz na bieżąco przygotowują stoliki dla kolejnych osób. Po południu i wieczorem obsługują obiady i kolacje, zarówno z karty, jak i w ramach wyżywienia wliczonego w pobyt, przy czym sprawdzają, jakie świadczenia przysługują danemu pokojowi.
Do zadań hotelowego zespołu kelnerskiego należy ponadto obsługa pokojowa, czyli dostarczanie zamówionych posiłków do pokoi, oraz przyjęcia okolicznościowe, bankiety i przerwy kawowe podczas konferencji. Rachunki za posiłki i napoje kelner może dopisać do rachunku pokoju, który gość reguluje przy wyjeździe. W miejscowościach turystycznych praca ma charakter sezonowy: latem zespoły są powiększane, a obciążenie zmian wyraźnie rośnie.
Jakie kwalifikacje powinien mieć kelner?
Kelner nie musi mieć formalnego wykształcenia kierunkowego, ale zawodu można wyuczyć się w szkole, a kilka wymagań wynika wprost z przepisów.
W polskim systemie oświaty istnieje zawód kelnera, nauczany w branżowej szkole pierwszego stopnia, oraz zawód technika usług kelnerskich, nauczany w technikum. Kształcenie obejmuje między innymi wykonywanie usług kelnerskich, a na poziomie technika także organizację usług gastronomicznych. Wiele osób zdobywa umiejętności na kursach i podczas szkolenia stanowiskowego w lokalu.
Osoba pracująca przy żywności musi mieć orzeczenie lekarskie do celów sanitarno-epidemiologicznych, wymagane ustawą o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Kelner podający alkohol musi z kolei znać ograniczenia wynikające z ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi: nie podaje go osobom niepełnoletnim ani nietrzeźwym, a w razie wątpliwości co do wieku ma prawo poprosić o dokument.
Poza wiedzą liczą się cechy osobiste:
-
dobra pamięć i podzielność uwagi,
-
uprzejmość i opanowanie w kontakcie z wymagającym gościem,
-
sprawność fizyczna, ponieważ zmiana upływa na nogach,
-
znajomość języków obcych, zwłaszcza w lokalach hotelowych i turystycznych,
-
dbałość o wygląd i higienę.
Jak traktować napiwek dla kelnera?
Napiwek jest w Polsce dobrowolnym wyrazem zadowolenia z obsługi, a nie obowiązkową częścią rachunku.
Zwyczajowo zostawia się kwotę odpowiadającą mniej więcej jednej dziesiątej rachunku, zaokrąglając sumę w górę, choć nie ma tu żadnej normy. Napiwek można zostawić gotówką albo, w wielu lokalach, doliczyć do płatności kartą. Część restauracji dolicza opłatę za obsługę większych grup; informacja o niej powinna znajdować się w karcie, tak aby gość znał ją przed złożeniem zamówienia.
Sposób podziału napiwków zależy od zasad przyjętych w lokalu. W jednych miejscach kelner zatrzymuje kwoty otrzymane od swoich gości, w innych trafiają one do wspólnej puli dzielonej także między pomocników, barmanów i kuchnię.
Źródła
-
Słownik języka polskiego PWN, hasła „kelner” i „garson”
-
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy
-
Podstawa programowa kształcenia w zawodach kelner oraz technik usług kelnerskich
-
Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
-
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi