Resort to obiekt wypoczynkowy albo zespół takich obiektów, który oprócz noclegu zapewnia na miejscu wyżywienie, rekreację i rozrywkę, tak że gość może spędzić cały pobyt na jego terenie. Tym słowem określa się hotele położone w miejscowościach turystycznych, nad morzem, jeziorem lub w górach, nastawione na wypoczynek, a nie na krótkie pobyty służbowe.
Słowo zostało przejęte z języka angielskiego, w którym oznacza miejsce chętnie odwiedzane w celach wypoczynkowych, a do angielszczyzny trafiło z francuskiego. W polszczyźnie znaczenie to jest stosunkowo nowe i upowszechniło się w nazwach hoteli po 1989 roku.
Polszczyzna zna także starsze znaczenie tego wyrazu. Słownik języka polskiego PWN objaśnia resort jako wyodrębniony dział administracji państwowej kierowany przez ministra, a potocznie jako zakres czyichś kompetencji. Stąd wyrażenia „resort zdrowia” czy „to nie mój resort”, które z turystyką nie mają nic wspólnego.
Czym resort różni się od hotelu?
Resort różni się od zwykłego hotelu tym, że sam jest celem wyjazdu, podczas gdy hotel bywa przede wszystkim miejscem noclegu podczas podróży.
Różnice widać w kilku obszarach:
-
cel pobytu - w resorcie wypoczynek, w hotelu miejskim najczęściej nocleg przy okazji pracy, zwiedzania lub przejazdu,
-
długość pobytu - w resorcie kilka dni lub tygodni, w hotelu miejskim zwykle jedna lub dwie noce,
-
położenie - resort leży blisko atrakcji przyrodniczych, na przykład plaży, jeziora, lasu lub stoku, hotel miejski blisko centrum, dworca albo lotniska,
-
zakres usług - resort ma własne zaplecze rekreacyjne, gastronomiczne i rozrywkowe, hotel ogranicza się często do pokoi, restauracji i sal spotkań,
-
teren - resort zajmuje zwykle większą działkę z ogrodem lub parkiem, hotel miejski mieści się w jednym budynku.
Z prawnego punktu widzenia resort nie jest w Polsce odrębnym rodzajem obiektu. Ustawa o usługach hotelarskich wymienia osiem rodzajów obiektów hotelarskich: hotele, motele, pensjonaty, kempingi, domy wycieczkowe, schroniska młodzieżowe, schroniska i pola biwakowe. Obiekt używający w nazwie słowa „resort” jest więc najczęściej hotelem i podlega tym samym zasadom kategoryzacji, a o jego standardzie informuje liczba gwiazdek, nie nazwa.
Jakie są rodzaje resortów?
Resorty dzieli się według położenia i dominującej formy wypoczynku, którą proponują gościom.
-
resort nadmorski - położony przy plaży lub w jej bezpośrednim sąsiedztwie, z ofertą opartą na kąpielach, spacerach i sportach wodnych,
-
resort górski i narciarski - blisko szlaków lub wyciągów, z przechowalnią sprzętu i zapleczem do regeneracji po wysiłku,
-
resort wellness i spa - z rozbudowaną strefą basenów i saun oraz gabinetami zabiegowymi,
-
resort rodzinny - z pokojami dla kilku osób, salami zabaw, animacjami i menu dla dzieci,
-
resort golfowy - zbudowany przy polu golfowym, które jest jego główną atrakcją,
-
resort w formule „wszystko w cenie” - posiłki, napoje i większość atrakcji są wliczone w cenę pobytu,
-
resort tylko dla dorosłych - przyjmujący gości powyżej określonego wieku, nastawiony na ciszę.
W praktyce jeden obiekt łączy zwykle kilka z tych cech, na przykład położenie nad morzem ze strefą wellness i ofertą dla rodzin. Zmienia się ona także w ciągu roku: latem na pierwszy plan wysuwa się plaża, a jesienią i zimą baseny, sauny i zabiegi.
Co składa się na ofertę resortu?
Na ofertę resortu składa się zakwaterowanie oraz zestaw usług, które pozwalają zaplanować pobyt bez korzystania z zewnętrznych lokali i atrakcji.
-
pokoje i apartamenty o różnej wielkości, w tym jednostki rodzinne,
-
restauracja lub kilka restauracji, bar i kawiarnia, często z wyżywieniem wliczonym w cenę pobytu,
-
strefa wodna i saunowa, czasem także gabinety zabiegowe,
-
zaplecze sportowe - siłownia, sala do ćwiczeń, boiska, korty, wypożyczalnia rowerów,
-
udogodnienia dla dzieci - sala zabaw, plac zabaw, zajęcia z animatorami,
-
sale konferencyjne i bankietowe,
-
teren zielony, parking oraz bezpośrednie dojście do plaży, jeziora lub szlaków.
Zakres usług wliczonych w cenę bywa różny. W jednych obiektach cena obejmuje nocleg ze śniadaniem i wstęp do strefy wodnej, w innych także obiadokolacje, animacje i wybrane zabiegi. Porównując oferty, trzeba więc zestawiać nie tylko cenę za noc, lecz także listę świadczeń, które się w niej mieszczą.
Resort a kurort, uzdrowisko i ośrodek wypoczynkowy - jakie są różnice?
Pojęcia te bywają mylone, choć resort oznacza pojedynczy obiekt, kurort i uzdrowisko odnoszą się do miejscowości, a ośrodek wypoczynkowy jest starszą polską nazwą obiektu o zbliżonym przeznaczeniu.
Kurort to słowo pochodzenia niemieckiego, oznaczające miejscowość, do której przyjeżdża się dla zdrowia i wypoczynku. Dziś używa się go potocznie wobec znanych miejscowości turystycznych, zwłaszcza nadmorskich i górskich. W jednym kurorcie może działać wiele resortów.
Uzdrowisko jest pojęciem prawnym. Status ten otrzymuje obszar, który spełnia warunki określone w ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym, między innymi posiada złoża naturalnych surowców leczniczych lub klimat o potwierdzonych właściwościach oraz zakłady lecznictwa uzdrowiskowego. Hotel ze strefą wellness, nawet rozbudowaną, uzdrowiskiem nie jest.
Ośrodek wypoczynkowy, nazywany też wczasowym, kojarzy się w Polsce z wypoczynkiem organizowanym w drugiej połowie XX wieku przez zakłady pracy i Fundusz Wczasów Pracowniczych. Obiekty te oferowały nocleg, stołówkę i prostą rekreację. Współczesny resort wyrasta z tej samej potrzeby, lecz proponuje wyższy standard, szerszy wybór usług i pobyty o dowolnej długości.
Jaka jest historia resortów?
Historia resortów zaczyna się od europejskich miejscowości kąpielowych i uzdrowiskowych, które w XVIII i XIX wieku przyciągały zamożnych gości szukających zdrowia i towarzystwa.
Rozwój kolei sprawił, że podróż nad morze lub w góry przestała być wielodniową wyprawą. W kurortach wyrosły duże hotele z salami balowymi, restauracjami, łazienkami leczniczymi i parkami, w których spędzano całe tygodnie. Na polskim wybrzeżu Bałtyku w podobny sposób rozwijały się w XIX i na początku XX wieku miejscowości kąpielowe z domami zdrojowymi i molami.
Po II wojnie światowej wypoczynek stał się powszechny dzięki płatnym urlopom i tańszym podróżom. W 1950 roku powstał Club Méditerranée, który zaczął od wioski namiotowej na Majorce i spopularyzował pobyty z wyżywieniem i zajęciami w jednej cenie. W kolejnych dekadach podobne obiekty budowano nad Morzem Śródziemnym, na Karaibach i w Azji, a pomagał im rozwój lotów czarterowych.
W Polsce po 1989 roku dawne ośrodki wczasowe były modernizowane albo zastępowane nowymi hotelami wypoczynkowymi. Rozbudowa stref basenowych i saunowych pozwoliła im działać przez cały rok, a nie wyłącznie w sezonie letnim, i wtedy też słowo „resort” na dobre weszło do nazw obiektów.
Źródła
-
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych
-
Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie
-
Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych
-
Słownik języka polskiego PWN, hasło „resort”
-
Główny Urząd Statystyczny, klasyfikacja turystycznych obiektów noclegowych